حوا که بغض کند... حتی خدا هم اگر سیب بیاورد چیزی بجز آغوش آدم آرامش نمیکند!

من با نسیم هم آغوش شدم،برای نرم ترین نوازش

من با شب هم آغوش شدم، برای پاک ترین تردید

من با انتظار هم آغوش شدم، برای شیرین ترین لحظه

من با باران هم آغوش شدم ، برای عمیق ترین بوسه

من با سکوت هم آغوش شدم، برای زیباترین کلمه

من با موج هم بستر میشم، برای جاری شد ن

میخوام با لمس کلمات صادقانه ات مرا به اوج برسانی

میخوام جامی برای روح تو باشم، تا در آغوشم باشی

بیا اجازه نگیریم ، تردید نکن

بیا بر تواضع بوسه زنیم،بوسه ای به عمق یک تفویض

بیا بر افق بوسه زنیم تا خورشید هوس طلوع دوباره کند

سپید و مشکی من، اینجا کسی جز تو نیست، اجازه لازم نیست

قابلی نداشت عزیزم