#شب-یلدا در سخن شاعران ...

در فرهنگ عامیانه‌ی مردم، شب یلدا و شب چله، شب دوستی است. شب بار عام و کارهای خیریه است. در فرهنگ ادبی و رسمی کشورمان، یلدا اغلب چهره‌ی تاریک و خشن شبی طولانی است. شبی که به انتظار سر آمدن آن هستند.

و حال چندبیتی در این مضمون می‌خوانیم:

حافظ :
صحبت حکام، ظلمت شب یلدا است
نور ز خورشید خواه بو که برآید

سعدی :
هنوز با همه دردم امید درمان است
که آخری بود آخر شبان یلدا را

اوحدی :
شب هجرانت ای دلبر، شب یلدا است پنداری
رخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری

خاقانی :
تو جان لطیفی و جهان جسم کثیف
تو شمع فروزنده و گیتی شب یلدا

عنصری :
چون حلقه ربایند به نیزه، تو به نیزه
خال از رخ زنگی بربایی شب یلدا

منوچهری :
نور رایش تیره‌شب را روز نورانی کند
دود چشمش روز روشن را شب یلدا کند

مسعود سعد :
کرده خورشید صبح ملک تو
روز همه دشمنان شب یلدا

ناصرخسرو :
او بر دوشنبه و تو بر آدینه
تو لیل قدر داری و او یلدا


امیر معزی :
ایزد دادار، مهر و کین تو گویی
از شب قدر آفرید و از شب یلدا
زان‌که به مهرت بود تقرب مومن
زان‌که به کینت بود تفاخر ترسا

سنائی غزنوی :
به صاحب‌دولتی پیوند اگر نامی همی جویی
که از یک چاکری عیسی چنان معروف شد یلدا

سیف افرنگی :
سخنم بلندنام از سخن تو گشت و شاید
که درازنامی از نام مسیح یافت یلدا