واقعۀ عشق را، نيست نشانی پديد / واقعه‌ای مشکل است، بسته دری بی کليد / تا تو تويی عاشقی، از تو نيايد درست / خويش ببايد فروخت، عشق ببايد خريد / پي نبری ذره‌ای، زانچه طلب می‌کنی / تا نشوی ذره‌وار، زانچه تويی ناپديد ... !/

واقعه‌اي بايدت تا بتواني شنيد
حوصله‌اي بايدت تا بتواني چشيد

تا بنبيني جمال عشق نگيرد کمال
تا شنوي حسب حال راست ببايد شنيد

کار کن ار عاشقي بار کش ار مفلسي
زانکه بدين سرسري يار نگردد پديد

سوخته شو تا مگر در تو فتد آتشي
کاتش او چون بجست سوخته را بر گزيد

درد نگر رنج بين کانچه همي جسته‌ام
راست که بنمود روي عمر به پايان رسيد

راست که سلطان عشق خيمه برون زد ز جان
يار در اندر شکست عقل دم اندر کشيد

هر تر و خشکم که بود پاک به يکدم بسوخت
پرده ز رخ برگرفت پردۀ ما بر دريد

اي دل غافل مخسب خيز که معشوق ما
در بر آن عاشقان پيش ز ما آرميد

تا دل عطار گشت بلبل بستان درد
هر دمش از عشق يار تازه گلي بشکفيد