یه عمری آرزوم این بود........ كه با قلب تو همسو شم ...........نذار بی تو هوای عشق....... زمستون شه تو آغوشم......................

تو این حالم رو می فهمی
همین كه باشی آرومم
نرو از پیش من حتی
اگه حسّ كردی خاموشم
نرنجی از دلم بانو
یه وقتایی اگه سردم
آخه این بار غم گاهی
زیادی میشه رو دوشم
یه روز گفتی میری اما
یقین داری كه میمیری
به جون تو كه بعد از تو
برات مشكی نمی پوشم
ندارم ناله و آهی
شراب غم نمی نوشم
نمی گیرم گل و گلدون
غمت میشه فراموشم
نمی مونم منم اینجا
تو دنیایی كه تو نیستی
چیكار كردی كه تونستم
با چشمای تو جادو شم؟
بگو كه باورت میشه
چقدر ساده دوست دارم
با اینكه خیلی از حرفات
هنوز مونده توی گوشم
به جون تو قسم خوردم
بری از پیش من مردم
واسه رفتن از این دنیا
دیگه مشكی نمی پوشم

شاعر : فرشته ملک محمود / مرجان زنگنه
آهنگ : رضا صادقی