زمستان . . .

مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین / هوا بس ناجوانمردانه سرد است / دمت گرم و سرت خوش باد / سلامم را تو پاسخ گوی ، در بگشای / منم من ، میهمان هر شبت ، لولی وش مغموم / منم من ، سنگ تیپاخورده ی رنجور / منم ، دشنام پست آفرینش ، نغمه ی ناجور / نه از رومم ، نه از زنگم ، همان بیرنگ بیرنگم / بیا بگشای در ، بگشای ، دلتنگم / سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت / هوا دلگیر ، درها بسته ، سرها در گریبان ، دستها پنهان / نفسها ابر ، دلها خسته و غمگین / درختان اسکلتهای بلور آجین / زمین دلمرده ، سقف آسمان کوتاه / غبار آلوده مهر و ماه / زمستان است...


***مهدی اخوان ثالث***