ماریا : چقدر می ایستی پشت اون پنجره ها ؟! ... الیاس : ماریا ، اگر صاحبخونه ها بدونن پنجره ها چقدر ارزش دارند ، شاید اجاره هاشونو چند برابر بکنن ... دو مرغابی در مه / این تله تاتر اولینو موندگارترین خاطره م از حسین پناهیه

خیلی باحال بود .. ماریا رو می کشید و می گفت .. چند وقت پیش هم شبکه 4 نشون داد ...

ماریا : ماریا دیگه کیه ؟

الیاس : از این به بعد تو ماریایی ، من الیوت ام و ستارمون آیلین !

ماریا می خندد

الیاس : ماریا کجای این حرف خنده داره

ماریا : صد سال اگر عمر کنم ، این اسمها رو یاد نمی گیرم.

الیاس : ماریا ، بگو

ماریا : ماریا

الیاس : الیوت

ماریا : الیوت

الیاس : آیلین

ماریا : چی؟

الیاس : ماریا ، الیوت ، آیلین

ماریا : ایلین

الیاس :خب ، حالا همشو یکجا بگو . متشکرم ، بگو ماریا.

ماریا : یادم رفت

الیاس : ... اسمت چیه ؟

ماریا : اکرم .

الیاس : از این به بعد ماریا یی !

ماریا : خب من همیشه اکرم بودم !

الیاس : همش لج بازی .

ماریا : خب ، مادر بزرگم هم اسمش اکرم بود.

الیاس : مستحق بودی همون جا می موندی ، جارو بادومی می گرفتی دستت پشکل و تپاله خمیر می کردی ، پایتخت اندونزی جاکارتاست.

ماریا : جاکارتا

الیاس : به این می گن رژ لب ، رژ لب ! - کریستف کلمب ونیزی بود ، بله ، کریستف کلمب ونیزی بود . این غذا اسمش پپه رو نیه ! پیتزای پپه رونی . الو ! بله دقیقاً اینجا خونه شونه ، منتها ایشون تشریف ندارند. بله ، شوهر من خودشون عقیده دارند که این فیلم از لحاظ بافت دراماتیک اشکال داشته . میوه بفرمائید ! خواهش می کنم ! بفرمائید ! ، بله تا ایشون بیان شما میوه بفرمائید . بله ، شوهر من نویسنده است ، نویسنده است .

درسته آینور خیلی با حال بود

هروقت نشون بده میشینم نگاه میکنم

ممنون