@♥♥ دنيا ♥♥ دوست من، مرا مجازی نخوان! همه ما که تا دیروز فقط یک کاربر مجازی محسوب می شدیم، امروز یک دوست حقیقی هستیم که هم یکدیگر را با تمام وجود احساس می کنیم و هم حس خود را به طرف مقابل منتقل. می دانی چرا؟ پاسخش ساده است؛ چون این یک قاعده است که هرگاه یکی از اعضای بدن، به دلیل نارسایی اجزای دیگر را همراهی نکند، قدرتش بین اجزای دیگر تقسیم می شود... پس به فضایی که در آن، چشمها قدرتشان را به قلبها بخشیده اند بی انصا[!]ت اگر بگویی مجازی! فضایی که حقیقی تر از دنیای واقعیست....... از این روست که برای غم او، هم تو اشک میریزی و هم من... و برای رفتنش هم تو دلگیر می شوی و هم من!