شهید زین الدین بیست و پنج سال بیشتر زندگی نکرد... تقریبا چیزی در حدود سن الان من و تو ... جاهای مختلفی بود...روی پله­ ی خانه...درحالیکه مادرش می­خواست بند کفشش راببندد تابرودمدرسه... توی کتاب فروشی...وقتی که پاسبان­ها آمدند پدرش را ببرند... در خانه­ ی کوچک اجاره­ ایش... در اهواز کنار همسرش... و در خیبر، اهواز، سوسنگرد، محرم و بالاخره کردستان... همراه برادرش کنار جیپ لندکروز با بدن سوراخ سوراخ... و در همه­ ی این لحظه­ ها اگر خوب نگاه کنی، یک آدم عادی را می­بینی که سعی می­کند در هر لحظه بهترین کار را بکند...بهترین تصمیم را بگیرد...#بهترین باشد! و این سعی مدام و طاقت فرسا، دلی برایش ساخته مثل قلب کوه، آرام اما جوشان...