مگه شیوه آموزش تو مناطق مختلف ایران چه قدر با هم فرق داره که برای مناطق محروم #سهمیه در نظر میگیرن؟ کسی که رتبه ش بالای ده هزاره به اسم مناطق محروم میاد تو دانشگاه تهران یا شیراز ولی کسی که تو همین شهرها رتبه ش زیر دو هزاره باید بره 700 کیلومتری خونه ش درس بخونه ... آدمی که معدل دیپلمش زیر 13 بوده به لطف همین سهمیه مناطق محروم شده مدیرِ کل ... اینجوری نخبه پروری میکنه این سیستم اموزشی ... اگه این مناطق واقعا #محروم بودن اشکالی نداشت (چن تا از این مناظق محروم که من میشناسم و رفتم ، جاهائیه که اهالیش سالانه در آمدهای چند صدمیلیونی دارن)

سامان جان سهمیه شاهد برای خانواده هاشون حقشونه
بیشتر از این ها هم باید بهشون خدمت کنن
دولت و مردم باید برای خانواده ای که عزیزشونو برای امنیت ما از دست دادن هزینه کنن

درباره مناطق هم اگه واقعا محروم باشن هیچ اشکالی نداره ، مشکل از اونجاست که خیلی از جاها فقط براین اساس که شهر محسوب نمیشن منطقه محروم به حساب اومدن ....

من که مخالفم با نظر شما. اونطور که بنده اطلاع دارم حق الناس از حق خانواده های شهدا و امثالهم مهم تره! چه دلیلی داره که شاگرد تنبل کلاس به دلیل این که پدرش جانباز هست با رتبه ای 4 رقمی وارد دانشگاه بشه و پسفردا دکتر از دانشگاه بیاد بیرون و با اون سواد در حد جلبکش بیمار بدبخت که می تونه عزیز من یا شما باشه بره زیر دست ایشون!؟
به نظرم مناطق محروم به دلیل نداشتن اساتید خوب و مجرب هست که بهشون سهمیه میدن.به هر حال استاد تهران رو نمیشه با استاد شهر فلان آباد مقایسه کرد

سامان جان من نه خودم نه هیچ کس از فامیلامون تا حالا از این سهمیه شاهد استفاده نکردیم

ولی بزار بهت بگم از حال مردی که تو بیست سالگیش نخاعش قطع شده و کنترل خودشو نداره و بچه دار نمیشه

یا همون بچه ای که میگی تنبل کلاس بوده اگه باباش بالا سرش بود حالو روزش شاید این جوری نمیشد

درمورد خروجی دانشگاه هامون هم باید بگم زیاد فرقی نمیکنه که کی میره توش ؟ چیزائی که میان بیرون تقریبا تو یه سطح هستن مگر این که کسی خودشو خیلی به آبو آتیش بزنه تا فراتر از دانشگاه چیزی رو یاد بگیره ( همون مدرک گرائی)

در مورد اساتید هم باید بگم استادای پروازی جور اون مناطقو میکشن
استادای ما تو تهران هم بینشون کم سواد ، کم نبودن

در ضمن تهران یک چهارم کشور جمعیت داره ولی آیا یک چهارم رفاهو آسایش و امکانات کشور تویِ تهرانه ؟
مقایسه تهران با شهرهای دیگه درست نیست

من بازم قانع نشدم...حق با شماست شاید اگر اون شاگر تنبل سهمیه نداشت و میدونست که نمی تونه با سهمیه بره دانشگاه وضعش اون نبود.یا شاید اگه فلانی میدونست که سهمیه بهش میدن چرا درس بخونه!؟ آینده اش که تأمینه.این همه مزایا و ...
کم مونده از لقمه رو از دهن ما بگیرن و بذارن دهن اونا! کم نیستن دانشگاه آزادی هایی که ترمی 1 تومن شهریه میدن ولی آقا زاده ها علاوه بر معافیت سربازی و این که صد سال هم میتونن درس بخونن با نصف شهریه!
اگر این حق الناس رو اون دوست عزیزی که نخاعش قطع شده گردن میگیره مسئله ای نیست..چرا فلانی به خاطر مشکل مالی باید دم در دانشگاه سی دی بفروشه اما آقا زاده راحت وارد داشنگا بشه و ملتی هم واسش خم و راست بشن!
من خودم در سیستان و بلوچستان زندگی می کنم که منطقه محروم هم هست. دلیلش رو نمیدونم چرا سهمیه داریم یا از نظر آموزشی چه تفاوتی داریم که سهمیه داریم اما واقعا بنده فکر می کنم بیشتر از یک چهارم امکانات کشور در تهرانه! والا! اینجا یه ماست یا شیر کم چرب پیدا نمیشه چه برسه دیگر امکانات رفاهی و آموزشی

کاش میشد جامونو عوض میکردیم تا بفهمیم کی شاهزاده س کی گدا ؟


والا اینجا هم خبری نیست شیرهامون که تازگیا فهمیدیم توش وایتکس میریزنو ماستامون هم از شیر خشک تهیه میشه
آخه موندم چه جوری امکانات کل کشورو تقسیم بر چهار کردیو تو تهران جا دادی ؟

در ضمن دو تا از استادای ما که دکترا هم داشتن تو سیستان و بلوچستان استاد پروازی بودن