آیـــــــــات71و72قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُولٌ تُثِيرُ الْأَرْضَ وَلَا تَسْقِى الْحَرثَ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيهَا قَالُواْ الْنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوهَا وَمَا كَادُواْ يَفْعَلُونَ‏ (71)وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً فَادّ رَءتُمْ فِيهَا وَاللَّهُ مُخْرِجٌ مَّا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ‏ (72)........>ادامـــــــه در دیدگاه

#ترجمــــــــــه آیه ی 72


و(به یاد آورید) هنگامى كه فردى را به قتل رساندید وسپس درباره‏ ى (قاتل) او، به نزاع پرداختید، ولى خداوند آنچه را شما پنهان مى ‏داشتید، آشكار مى ‏سازد. (72)


#نکـــــــات

1-این آیه خلاصه‏ ى ماجرا را ذكر مى‏ كند تا هشدارى مجدد باشد كه آنچه را شما #پنهان مى‏ داشتید، خداوند با فرمان ذبح و زدن قسمتى از گاو به بدن مقتول و زنده شدن مقتول و معرّفى نمودن قاتل خویش، افشا ساخت واز خلاف‏كارى‏ هاى شما پرده برداشت.

2-اگر انسان در لابلاى سنگ‏هاى #محكم كه هیچ #روزنه ‏اى در آن نباشد، عملى را انجام دهد، خداوند آنرا براى مردم ظاهر مى‏ كند.
تفسیر درّالمنثور، ج‏1، ص‏78.


#پیــــــــام ها

پیـــام شماره 1.......>هر كس به گناه دیگران راضى باشد، در گناه آنان شریك است. خداوند به یهودیان زمان پیامبر نسبت قتل داده است، گویا آنان به قتل زمان موسى راضى بودند. «واذ قتلتم»

پیـــام شماره 2.......>گاهى انسان با نسبت دادن جرم به دیگران، مى ‏خواهد با حیله آنرا از خود دفع كند. غافل از آنكه اگر خداوند بخواهد، با زدن مرده ‏اى بر مرده‏ ى دیگر، مسائل را روشن و مجرم را افشا مى‏كند. «واللّه مخرجٌ ما كنتم تكتمون»