دنبالر یک میکروبلاگ چند رسانهای است که کاربران آن میتوانند یک ارسال با طول 1000 کاراکتر بهمراه تصویر، ویدئو، لینک و فایل داشته و با دنبال کردن کاربرانِ شبکه، افکار و نظرات خود را با سایرین به اشتراک بگذارند. گروهها، کارمندان، همکاران و انجمنها با ایجاد یک گروه عمومی یا خصوصی قادر به ارتباط با یکدیگر و اطلاع رسانی بوده و به کمک تکنولوژی RSS میتوانند تازه ترینهای شبکه را پیگیری نمایند. دنبالر توسط هر وسیلهی متصل به اینترنت از جمله تلفن همراه دنبالپذیر بوده و امکان ارسال پست توسط پیامک (SMS) را دارا میباشد!
يشرفت شاخصهائى دارد. يكى از شاخصهاى پيشرفت يك ملت، عزت ملى و اعتمادبهنفس ملى است. ادعاى من اين است كه با لحاظ اين شاخص، ملت ما پيشرفت زيادى كرده است. امروز ملت ما داراى اعتمادبهنفس در عرصهى سياست بينالمللى است. اينكه شما ملاحظه ميكنيد مسئولان كشور در مواجههى با قضاياى جهانى، با اعتمادبهنفسِ كامل حرف ميزنند، ناشى از اين است كه ملت ما احساس عزت و اعتمادبهنفس ميكند. اسلام به ما اين اعتمادبهنفس را داده است. هر مقدارى كه با اسلام و احكام قرآن و معارف قرآن آشناتر باشيم، اين اعتمادبهنفس ملى بيشتر خواهد شد. مقولهى عزت ملى و اعتمادبهنفس ملى، به طور كلى محسوس است. در عرصههاى جهانى؛ چه در مسابقات علمىِ جهانى، چه در رقابتهاى سياسىِ جهانى، امروز ملت ايران حرف براى گفتن دارد. مسئولين كشور به اعتماد ايستادگى ملت، در عرصههاى جهانى و صحنههاى بينالمللى مىايستند و كار خودشان را و حرف خودشان را پيش ميبرند. اين يك شاخص است.[1]
13 سال و 7 ماه و 4 روز و 11 ساعت و 57 دقيقه قبلباید كودك را از آغاز دارای اعتماد به نفس بار بیاوریم
13 سال و 7 ماه و 4 روز و 11 ساعت و 57 دقيقه قبلما بايد كودك را از آغاز داراى اعتمادبهنفس و باور به هويت خود بار بياوريم. البته اين مخصوص كودكان دبستانى نيست؛ در دبيرستان هم همين هست، در دانشگاه هم همين هست. در كشور ما متأسفانه فرهنگِ كاملاً منحرفى از گذشته پايهگذارى شده، كه هنوز آثارش از بين نرفته - با اين همه تبليغاتى كه ماها از اول انقلاب تا امروز داشتيم - و آن، نگاه نيازمندانهى به سمت غرب، بزرگ ديدن غرب و كوچك ديدن خود در مقابل اوست؛ كه متأسفانه اين فرهنگ ريشهكن نشده و وجود دارد؛ اين به دليل نبود خودباورى است. اينكه شما ملاحظه ميكنيد فلان ماركِ جنس خارجى پول بيشترى طلب ميكند، اما طرفدار بيشترى هم در بين يك طبقهاى دارد، در حالى كه جنس مشابه داخلى گاهى كيفيتش بهتر از آن است، به خاطر همين نگاه است؛ اين يك بيمارى است، اين يك آفت است. اگر چنانچه گفته شود كه فلان متخصص، دورههاى تخصص را در داخل گذرانده است، به خارج نرفته است، در وهلهى اول يك نگاه منفى نسبت به او وجود خواهد داشت. بله، اگر چنانچه اين متخصص داخلى كه در داخل تحصيل كرده، با كارهاى برجستهى خود توانست اين باور را به هم بزند - كه در اين سالهاى اخير، فراوان هم اتفاق افتاده - آن مطلب ديگرى است؛ اما مادامى كه بگويند اين تحصيلكردهى خارج است، اين تحصيلكردهى داخل است، نگاه به او برتر خواهد بود. اينها عيب است.[2]