تفسیرکوتاهی ازآیه112سوره نساءوَمَنْ يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْماً ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئاً فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَناً وَإِثْماً مُّبِيْناً (112)و هر كس كه خطا یا گناهى مرتكب شود، سپس آن را به بى‏گناهى نسبت دهد، به یقین بار تهمت و گناه آشكارى را بر دوش گرفته است. (112)::دگاه:::

#نکته ها
«خطا» به معناى لغزش است، عمدى یا غیر عمدى، ولى «اِثم» گناه #عمدى است.

تهمت، از گناهان بسیار بزرگى است كه موجب #ذوب شدن #ایمان و #محوعدالت و #اعتماد در جامعه و سبب #عذاب-اخروى است. امام صادق علیه السلام فرمود: تهمت به بى ‏گناه، از كوههاى عظیم سنگین‏تر است.[1]

«بُهتان» به #دروغى گفته مى ‏شود كه انسان از شنیدن آن #بهت -زده مى‏شود.

امام صادق‏ علیه السلام فرمود: غیبت آن است كه درباره ‏ى برادر دینى خود چیزى را كه خدا بر او پوشانده ابراز كنى، ولى اگر درباره‏ ى او چیزى بگویى كه در او نیست، بُهتان است.[2]

1) سفینة البحار، ماده «بهت» ؛ كافى ج‏2، باب التهمة.
2) وسائل، ج 13، ص‏286.
........................................................................................................................


#پيام ها
1- تهمت، پرتاب تیر به #آبروى مردم است. «یَرم به»

2- #تهمت به بى گناه از هر نژاد و مكتب و در هر سنّ و شرایطى كه باشد، #حرام است. «یرم به بریئا»

3- تهمت زننده، بار سنگینى از #گناه را به دوش مى‏ كشد. «فقد احتمل»