می شود شاعر شد فقط یک حافظه ی قوی می خواهد برای تجسم چشم هایت

جای زیادی نمی گرفتم.

یک گوشه کناری،

در این ازدحام ِ دلت،

جایمان می دادی.

در مانده ام !!
شعری برای بودنت
از لابلای خاطرات غبار هزاره ات
پیدا نمی کنم
شعر می شوم
تا تو بخوانیم
و سطر سطر وجودم را
با انگشتانت نوازش کنی
شاید مرا به خاطر آوری

هر روز رکورد دیروز را میزند

آمار کمترین بازدید.دلم

...

..

.

دارم به آخر میرسم

تو هم شده ای انقلاب زندگی من

حالا هر آنچه در زندگی من است

تاریخ دار شده

قبل از تو

بعد از تو

دردهایم روی دوشم سنگینی میکند

همه را پایین می گذارم
کوهی میسازم از درد هایم
شهامتم را جمع میکنم
و قصد صعود به "قله ی درد" را میکنم
با هر گام
دردی را لگد میکنم
صدای گامهایم:
غم
غم
غم
...
..
.
به قله رسیدم
اکنون تمام دردها زیر پایم ناله می کنند

اگر سرت رابر سینه ام بگذاری ،

هیچ صدایی نخواهی شنید ،

دل من طاقت این همه خوشی را ندارد . . .

مشرک شده ام

صبح

ظهر

عصر

مغرب

عشا

و حتی در خواب

سکوت زندکی را....

چــــوبی به آستینمـــ کرد روزگـــــار

که معنای سکوتــــــ تلخ مترسکــــــــ را،

الــــان میفهـــم!!!!

راستی

چه شد که این طور دلت را زدم؟

تویی که بالاترین قسمت جان ِ من بود؟

از روزی که نامت!

ملکه ی ذهنم شد,

احساس می کنم جمجمه ام

با شکوه ترین امپراتوری دنیاست

این دل ِ بی رحم ما بر خویشتن رحمش نمی آید

شکنجه می کند خود را نمی دانم چرا دردش نمی آید

گر چه خوب می داند که با او نیست

اما برای دیدنش صبرش نمی آید

و اگر بدانی از درون قلب ها

از درون قلبهای یخ زده نفرت میبارد

لبخند ها روی لبشان است و ....

خیانت ها در وجودشان !!

دوست دارم ها

جایی همین اطراف دور ..

به دست فراموشی خاک شده است

یک مداد ِ سفید ِ کمرنگ می خواهم

بنویسم و هیچ کس نخواند

نگران اشکهایش نیستم

از لبخندهایش میترسم

که معنایش

اشکهای فردای من است!

خواستم کلامی بنویسم

نتوانستم

واژه هایم احساس حقارت می کنند

در برابر عظمتت

ممنون بانو...از مشاعره زیباتون

خواهش دوست بزرگوار ممنون از همراهی دلنشین شما