نمیدونم چرا وقتی کسی به عنوان عشق وارد زندگیت میشه بجای آرامش داغونت میکنه/از عشق بیزارم

قربونت برم این خنده خیلی تلخه

الهی من له شم خنده های تلخ دوستمو نبینم.....هیوا جونم اصن همه چی تلخ شده...اما چاره ای نیست میگه باید بسوزی بسازی...دقیقا از این اتفاقاتی که واسه تو افتاده واسه منم 3 هفتست میگذره...اما خودم به این نتیجه رسیدم که باید در لحظه زندگی کنم....شاید قبل از این ظاهر و باطنم داغون بود هر کی میدیدم میگفت چته اخه؟!!! اما یاد گرفتم که باید فکر کنم امروز یا این ساعت ..ساعتِ اخر زندگیمه پس باید شادتر و مهربونتر از همیشه باشمم...این ینی در لحظه زندگی کردن

فدات بشم منم دیگه نایی ندارم خدا حفظشون کنه که آدم و نابود میکنن

تقریبا عمومی شده بدون اینکه متوجه بشیم.
ما عادت کردیم که حتی اسم هوسهامونم عشق بذاریم
حالا این دور و زمونه کیه بتونه فرق میون این دوتا رو تشخیص بده؟
همچین که ضربان قلب متغیر شد و یه احساسی شروع کرد قلقلک دادن اسمشو می ذارن عشق
چیزی به نام عشق وجود نداره
توجه دوتا آدم به سمت همدیگه فقط به خاطر هرمونها و احساساته، همون هوس
عشق فقط متعلق به خداست

هیوایی...هیوا باز یادم افتاد...هیوا تازه من فامیل بود...هیوا تازه خواهرش عروسمونِ....هیوا تازه الان یهو هواشو کردم...هیوا اشکام داره میاد...هیوا اخخخخ...هیواااااا دردم اومد باز

ا