دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

آیا ضرباهنگ این کلام به گوش شما آشنا نیست؟ شاید شما نوای خودتان را از یاد برده باشید ولی بدانید که دیگران، شاید هنوز پژواک آن را از یاد نبرده باشند... البته گاه، سکوت یک قلم، بزرگترین موهبت طبیعت به اوست تا در خلوتی خودخواسته، عقده های ناخواسته یی که با حیات این جهانی هر هستومندی در هم آمیخته است را از هم بگشاید. که اگر اینگونه است، فردای آن دانه های اکنون فشرده در دل سرد خاک را برایتان آرزومندم.________________.(یه بخش از نوشته های قدیمیم رو فرستاده بود و این تذکر رو زیرش یاداشت کرده بود .)

1391/12/17 - 14:12 در جوالدوز
1 ديدگاه
فردایی دیگر

همین یادداشت چند روزه انگیزه من برای چاپ یکی از کارام شده.
همیشه نگهش میدارم.

13 سال و 6 ماه و 13 روز و 11 ساعت و 2 دقيقه قبل

بازنشر

(1 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)