تو #شعر-سعدی دست بردم....: پس از بندگی، آنچه مخصوص اوست /// عبادت بجز خدمت خلق نیست.....دوستان اهل ادب و عبادت نظر بدن

پیامبر خدا صلی الله عیله و آله فرمود: «محبوب‏ترین بندگان نزد خداوند، آن کسی است که سودش بیشتر به مردم برسد».( أصول الکافی، ج 3، ص 239) در روایت دیگری آمده است: مردم، خانواده خدایند. هر کس برای این خانواده سودمندتر باشد، ادّعایش در دوستی خدا، صادق‏تر است.( الجامع الصغیر، ج 2، ص 11؛ دعائم الاسلام، ج 1، ص 320)
پس در این شکی نیست که دین ما دین گوشه گیری و دوری از مردم نیست بلکه در همه معارف رهنمون به آن است که باید با جمع بود و از هم نوعان و دوستان و برادران دست گیری نمود و به آنها کمک کرد و در عین حال از خدا و حق خدا که انجام واجبات دینی است غافل نشد باید گفت که سعدی در اینجا اغراق ادبی کرده است و حقیقت این است که خدمت کردن به خلق، یکی از مصادیق بارز عبادت است اما برخی از این اغراق ادبی نیت سوء و عمل اشتباه خود را در ترک واجبات دینی توجیه می کنند و متوهم بدان می شوند از این باب بهتر است بگوییم :

پس از بندگی آنچه مخصوص اوست // عبادت بجز خدمت خلق نیست