10 سالم بود با کلی ذوق و شوق نیشستم یه دفتر 60 برگ داستان نوشتم درباره چند تا بچه که میرن فضا و کلی اتفاق براشون پیش میاد .. بعد به هر کی نشونش دادم گفت برو بابا کی حال داره بشینه اینُ بخونهاستعدادم هلاک شد اصن

گمش کردمالان یه آلبر کامویی بودم واسه خودما

حیف شدی بچه . . .

اي كوفت الان حس كنجكاوي من فوران كر خخ

اره خدایی مثلن نویسنده
میخای واست تعریفش کنم رضی؟

ها ميخام ميخام تعريف كن

همینجا تعریف کن مثلا نویسنده هم فیض ببره . . .

چه پایه ای هستی تو
بیا بریم بانک بزنیم

با من بودي الان

نه با شوور عمم بودم پس

مثلن نویسنده باید قرنها بگذره تا من تجربیات گرانبهامُ در اختیار شما قرار بدم

سلام من به شور عمه برسون

هعی گدا . . . حالا چی میشد یکم از اون کوله بار سنگین که پشتتِ رو به منم میدادی . . . (تجربه رو میگما )

بد میشد دیگه

حالا بده من بخونم دهههه

تو ده سالگیم کجا بودی تو

من طفلي بيش نبودم خب