بین دیده و دل یه ارتباطی هست و ارتباطش از یك سو به اون سو هست، وقتی انسان چیزی رو دید،تحت تاثیر قرار می گیره. این كه می گن؛حجاب به دله، یك مغالطه است و هیچ منطقی پشت اون نیست. وقتی حالت درونی ما نمود بیرونی نداشته باشه، این در واقع گرفتن عفاف به شكل مرموزانه و مزورانه است. یه خانم نمی تونه بگه:من عفاف دارم، امّا در برخورد و ارتباط با نامحرم هیچ گونه حریمی رو رعایت نمی کنم.خانم شیلت تحلیل گر مسائل اجتماعی آمریکا می گه: مصیبت دختران آمریكایی از آن زمانی آغاز شد كه پدران و مادران آن ها، دختران را رها كردند و فكر كردند كه باید آن ها را آزاد بگذارند.(خانواده پویا،ج10،ص63).........