میان از سر ُ کله ی آدم بالا میرن وسایلت ُ بهم میریزن از گُل نازکترم نمیشه بهشون گفت . . .

من دلم میخواد خفشون کنم . انقد بزنمشون

نمیشه از این کارا کرد
حالا بچه های دیشب درمقابل ِ اونایی که امشب میان ماهن خدا رحم کنه به من

من رو وسایلم که تو اتاقمه خیلی حساسم . در اتاقمو همیشه قفل میکنم . حداقل اونا سالم بمونن

دیشب من ُ دخترداییم رفتیم تو اتاق که بیایم دنبالر که اینام تو اتاق موندگار شدن البته قبل از ما تو اتاق بودن ولی دیگه داشتن میومدن بیرون از اتاق

دستشو میزاشتی لای در اتاق درو میبستی که بره بیرون گریه کنه تا یه ساعت . اووووووووووووووووووووف بدم میاد از بچه ی فوضول . تازه اونم بچه های الان که یه زبونم دارن اندازه قد و هیکل ما . بیتربیتا

مامانش من ُ میکشت که

میگفتی عه بچه ی شماست . چرا همش تو دستو پاست

میگفتی حواسم نبود