بــابــا .. تــرس نــداره که

آل؟

وات ؟

کی میترسه سامی؟

نشنیدی؟ ای بابا رئدس اجنه میشه چی؟

بعضی از بچه ها

نمی دونم والا آرش

آآآآآآآل
خیلی بزرگه هم هیکلش و هم قدش واقعا بزرگه .........
من هنوز هم تو برخورد با این مدل مشکل عجیبی دارم البته بلاهایی که سرمن اومده اگه امشب میگفتم که.............بترسین از خدا نکنین

من داداش جایی خدمت می کردم که پر از اینا بود ِ برام عادی شُده

آرَش میشه بِگی؟

هنو ندیدی سامی واااااای
منم هم تو خدمتم بود هم تو خونمون
اما هیچ وقت اونزمونا رو یادم نمیره یکی از شب ها که بابام ماموریت بود منم 12 سالم بود نیمه شب به وضوح یادمه همه ی خاطره رو
اینکه من اینجام هنو تو خیلی بطور کلی درنوع الهی معجزست نه ی بار بلکه......
ولی دوست ندارم دیگه برگردم اصلا من هنوز همه ی اونا را یادمه
شبایی بود که واقعا ارزو صبح شدنشو داشتم
بذگریم

: )
تا دلت بخواد من از اینا دیدم ، کمتر به شکل واقعیشون دیدم اونا رو

الآن مَنُ کُنجکآو کَردین



چه شِکلیِ خوب

#سامی واقعن میگی؟
و هنوز میخوای روبرو بشی؟
مهدیه اخریش تو خدمت بود رفیقم اسلحه نظامی رو با دوخشاب بین برجکا ول میکنه میره تو دستشویی ها قایم میشه همونجا درو هم میبنده موقع تعویض پاس که میشه هنوز حاضر نبوده بره سراغ اسلحش طفلی هم خوششانس بوده کسی اسلحه رو نبرده لب مرز بودیم ما اخه و هم بد شانس چون خیلی ترسیده بود چقدر فرداش ما خنددیدم

آره واقعی میگم ، خودمم نمخوام اون میشن

مهدیه اومدی مشهد میبرمت ی جایی ی خونه ای که 11 سال پیش مال خودمون بود البته ساختارش عوض شده ولی بعید میدونم اونا رفته باشن
چیزی که من برام اثبات شده اینه تو خونه ای که جن بیاد و بره همه چیز همه چیز به وضوح گم میشه و پیدا
وچقدر پول که اصلا مشخص نیست چیه جابجا میشه
حداقل برای خونه ی ما که بود......

اِنَقد تَرسنآکَن؟مَن تآحالآ ندیدم

ایشالله ..............

اوف مهدیه وای یکی از بدترین شبای عمرم رو یادم اومد خدابگم بهتون عقل بده نفسم گرفت حتی از خاطرش
نمیتونم کامل براتون بگم ولی ی باغی بود کوچیک ولی تاریک دورتادورشم باغای کوچیک کوچیک باپرچین و حصار و سیم خاردار دورشو پرکرده بودن تا دومتر اومده بود بالا کم بیشتر فقط ی در داشت دیگه اونم برای صاحب باغ خونه چون ویلایی بود کم میومدن و میرفتن هرهفته یا دیرتر برای ما واقعا مشخص بود خونه ی عجیبیه
فکر کن ما که گوجه سبزای تمام شهرک رو خورده بودیم این باغ تو روزشم یکم ترسناک بود نمیرفتیم توش
خلاصه کنم ی شب دم غروب اونجا بچه بودیم چرخ بازی میکردیم هوا غروب کرد و تاریک شد من نمیدونم چی شد چجوری شد فقط فهمیدم اونجا تنهام اصلا یهویی ها ما 4 5 نفر بودیم اما یهو.......چیزی که بود واقعا ترسیدم اومدم فرار کنم چیزی پشت سرم دیدم دیگه وحشتم.......فقط پا میزدم اما باور کن مهدیه اینی که دارم میگم درک نمیکنی دوچرخه با اون سرعت اصلا راه نمیرفت ایستاده بود انگار
فریادایی میزدم یهویی جلوم دونفر بزرگ و سیاه پیدا شدن
نکته اش اینجاست مهدیه من دارم فریاد میزنم (اگه ادم بودن قیافه رو اصلا نمیخوام بگم بر فرض ادم بودن ) چجوری داشتن منو نیگاه میکردن فقط و ی حالت عجیبی داشتن؟

هنوز نگاه یکیشون سردم میکنه دوچرخمو ول کرده بودم دیگه فقط این دفعه ترسم ازین دونفری بود که داشتن بهم نیگاه میکردن و درکنارم قدم میزدن اونم تو اون جای تاریک ...... فریادایی که زده بودم تو گوشه هنو
گفتنش چه حاصل من میگم تو فقط میخونی اون شب چجوری بود رو نمیشه فهمید

مِثِ قیلم تَرسنآکآ

برا تو اره ولی وقتی من هنوزم میگم نمیخوام دوباره برام تکرار بشه
واقعا شهامتش رو ندارم نمیخوام
فیلم نبود بد بود

ایشآلآ که دیگه نمیبینی

ولی آرَش تو تهران فک نکنم من ببینم

ای بابا چه عمری گذشت از ما
خاطرات بد هم جالبن میخندی بهشون هم زهرت میکنه خنده رو رو لبت وقتی که احساس اون زمون رو هنو لمسش کنی
من نگران این چیزا نیستم
اگاهی واقعا به انسان کمک میکنه خیلی چیزا اموختم که خیلیاش رو یادم رفته
اما عصارش کمکم کرده
امشب عجب شبی بود نذاشتین برسم به دانلودام

با تشکر اقا #سامی که کلن با کمک هامون بحث رو به کجاها نبردن

سآمی از ترس گُرخید

خواهش میکنم

مهدیه کاری نکن بگم بیان حالت ُ بگیرن

این جمله ی اخر سامی رو چقدر که نشنیدیدم

کیآ؟

خخخخخخخخخخخخخخخ

بچه های بالا

اینآیی که آرَش گُف نَبآشَن دیگه بقیَش بآکی نیس

مهدیه تازه میگه کیا؟
بچه ی اقا پارسا

آرهه اصلا خوابش بُرده بود

کُلَن زیآد نمیترسم

خیلی بی کَلَمفَقَط از ارتفآع میترسم

کاش مهدیه تو میومدی پیش منو و رفیقام
ای کاششششششششششششششش
اخ چی میشه بهت میگفتم

یَنی چی؟

بماند..........