بـاید عاشق باشی تا دلـواپسی ِ شعـر را بخـوانی از نگـاه ِ بی جانش....................... کـه ترس دارد از کنـــایه ـهای ِ واژه ـها کـه بی رحــم می شـوند .................گــم می شـوند لابـه لای ِ دستان ِ من................ کـه مبـادا بتـوانـم _ تـو _ ایی را ترسیـم کنــم ..................کـه هیچ فرقی با "من" نــدارد............. بـاید عاشق باشـی شعــر را بــو کنی ............و مشامت پـــر شــود ..............از بوی ِ کـاهُ تختُ بوسـه ! ..............بـاید عاشق باشی تا شعـر را بفهمـی ..................