@♥ღ سکوت زندگی♥ღ و باز هم تکرار ... تکرار روزهای سرد ... من , و دستی که نیست ... بــرای گــرم کردن پنج انگشت ... داروخانه ها هم , دیگر آتروپات ندارند ... افسوس , خدا را شکر , نفسی هست , هااا ... گرم می شود کمی , با دل یخ زده ام چه کنم , میدانی ؟ ...

تنها نشسته ام... چای مینوشم، و بغض می کنم ! هیچکس مرا به یاد نمی آورد ! این همه آدم، روی کهکشان به این بزرگی ! و من ... حتی آرزوی یکی نبودم ...

باز هم خسته از اوهام و خیال


لب پرچین نگاه

به تماشای شاپرکی

در انتظار قاصدکی

با صدای شادی کودکانه ای

وقتی خدا از پشت ، دستهایش را روی چشمانم گذاشت ، از لای انگشتانش آنقدر محو دیدن دنیا شدم که فراموش کردم منتظر است نامش را صدا کنم .

تا حالا دقت کردین پسرا موقع دعوا بچه ی پایین شهر میشن و موقع دختر بازی بچه بالای شهر

از پشت شیشه

می توان خیابان را طور دیگر دید

و مردم را با روزنامه پاک کرد!!!