دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

از پنجره اتاقم به آسمان می نگرم . یک لحظه ترس برم می دارد .آسمان چقدر رنگ چهره من است . به مادر میگویم .مادر به من خیره می شود و در سکوت میگوید. و من صدای قلبش را می شنوم که می گوید: ((چقدر زود پژمرد چهره ات، گل نازنین من ))

1392/01/29 - 16:11
1 ديدگاه
♥ღ سکوت زندگی♥ღ

بغض مرامی گیرد ،باز به آسمان مینگرم ،انگار آسمان قاب عکس من



است

13 سال و 5 ماه و 5 روز و 13 ساعت و 49 دقيقه قبل

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)