بضیا نمیدونم برا چی اینقد اصطلاحات ادبیات به ای سادگیُ دوست داشتنی ِ مارو میرن اینقد میپیچوننُ سختش میکنن که #لغت-نامه-دهخدا لازم میشه .. مثلن میخوان بگن ما خیلی ادبیات حالیمونه ؟! خب حالا حالیشونم که باشه شاید بقیه حالیشون نباشه .. دیدگاه پست یه دوستی رو پیگیری میکردم دونفر نشسته بودن با هم حرف میزدن اونم با چه اصطلاحاتی کمم نمی آوردن

دلیل نمیشه

من خودم یه وقتایی بدجوری هوس میکنم با ادبیات قدیمی حرف بزنم. اولایی هم که اینجا عضو شده بودم یه کمکی اونجوری حرف میزدم

خب برا بعضیا شیرینه، همونجوری که شعر برای بعضیا دلچسبه

یعنی منظورم اینه که نمیشه پا حساب این گذاشت که خودشونو تافته جدا بافته میدونن یا خودشونو گرفتن

نه مارچلو بضیا برا شیرینیش اینجوری حرف نمیزنن برا کلاسشه خیلی هم تابلوئه که برا کلاسشه

اتفاقن خودشونو میگیرن چون به قیافشون نمیاد که ازون جور آدمای ادبیات دان معصر باشن

شاید بعضیا اینجور باشن. ولی من خودمو ادبیات دان نمیدونم، همیشه از بچه گی لذت میبردم کلمات قلمبه سلمبه قدیمی رو گفتن (دقیقا همون لذتی که شعر برا بعضیا داره) الانم دوست دارم صحبت کنم خیلی وقتا برای اینکه خیلی از کلماتی که یادم رفته دوباره یادم بیاد

به علاقه به ادبیات مربوط میشه، نمیشه بگم من ادبیات دانم.

ولی خب همیشه هم تو هر علمی بودن ادمایی که خاستن خودشونو به رخ بکشن که ما خیلی حالیمونه

#ایمان هی نشستی دونه میپاشی عین نون خوردایی که هانسل و گرتل موقع رفتن تو جنگل پشت سرشون میریختن.
هی میگم این کیه هی داره لایک میکنه، خب یه سرفه ای، اهنی چیزی بگو از حضورت مطلع شیم

#مارچلو گولیمان درد میکند

آخی چرا؟

نانیم

خارجی حرف نزن دو ساعت فکر کردم فهمیدم یعنی چی

هدف از نوشتن این کلمه این بود که در همین راستا فکر کنی و تا حدودی ابری به مغزت فشار بیاری حیفه آکبند بمونه

پیشادو میدو پیه. حالا تو هم تا حدودی خیلی ابری به مغزت فشار بیار

اصن ولش کن چه خبر؟