دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

عاقبت خود را به مردن می زنم کنج قفس ؛ تا دمی بیرونم اندازند این دیوانه ها *

1392/02/13 - 17:11 در اشعار فارسی
1 ديدگاه
باران بهاری

تا زمانی که جهان را قفسم می دانم ،

هر کجا پر بزنم طوطی بازرگانم


گریه ام باعث خرسندی دنیاست چو ابر

همه خندان لب از اینند که من گریانم


حاضرم در عوض دست کشیدن ز بهشت ،

بوی پیراهن یوسف بدهد دستانم


زندگی مثل حصاری ز غم و دلتننگی ست

مرگ ای کاش رهایی دهد از زندانم


بیت سردر گمی ام در غزلی آشفته ،

میل دارم که ردیفی بدهد پایانم...


سجاد سامانی


* مهدی نژاد هاشمی

13 سال و 4 ماه و 18 روز و 16 ساعت و 9 دقيقه قبل
دیدگاه غیرفعال شده است.

بازنشر

(1 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)