علی دوستی می گفت: «وقتی مهدی مقابل آمریکا پا به توپ شد و به سمت دروازه کیسی کلر رفت از جایم بلند شدم. حس می کردم پشت سرش هستم. در خانه می دویدم و فریاد می زدم... هوار می زدم و می گفتم برو مهدی! برو مهدی!» غافل از اینکه آن روز، تمام ایران از جایش بلند شده بود و پشت مهدی می دوید و با علی دوستی مهر هم صدا فریاد می زد که برو مهدی! فردای آن روز، اکیپ یکی از تاریخی ترین تیترهای زندگی مطبوعاتی اش را زد. با فونتی درشت روی جلدش نوشت: «خدا آمریکایی نبود!» و شاید آن روزنامه نگار فرانسوی نمی دانست بعد از گلی که مهدی زد، خیابان های تهران تا صبح روشن بود.