کدام نشاء دویده است از تو در تن من / که ذره های وجودم تو را می بینند / به رقص می آیند / سرود می خوانند . . .

تو کیستی ، که من اینگونه بی تو بی تابم ؟

شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم

تو چیستی که من از موج هر تبسم تو

سبان قایقی ، سر گشته ، روی گردابم



تو در کدام سحر ، سوار بر کدام اسب سپید ؟

تو را کدام خدا ؟

تو از کدام جهان ؟

تو در کدام کرانه ، تو از کدام صدف ؟

تو در کدام چمن ، همره کدام نسیم؟

تو از کدام سبو؟



من از کجا سر راه تو آمدم ناگاه

چه کرد با دل من آن نگاه شیرین ، آه

مدام پیش نگاهی ، مدام پیش نگاهی



کدام نشاء دویده است از تو در تن من

که ذره های وجودم تو را می بینند

به رقص می آیند

سرود می خوانند . . .