روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر/خرمن سوختگان را همه گو باد ببر

روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر/خرمن سوختگان را همه گو باد ببر

ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا/گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر

زلف چون عنبر خامش که ببوید هیهات/ای دل خام طمع این سخن از یاد ببر

سینه گو شعله آتشکده فارس بکش/دیده گو آب رخ دجله بغداد ببر

دولت پیر مغان باد که باقی سهل است /دیگری گو برو و نام من از یاد ببر

سعی نابرده در این راه به جایی نرسی /مزد اگر می‌طلبی طاعت استاد ببر

روز مرگم نفسی وعده دیدار بده /وان گهم تا به لحد فارغ و آزاد ببر

دوش می‌گفت به مژگان درازت بکشم/یا رب از خاطرش اندیشه بیداد ببر

حافظ اندیشه کن از نازکی خاطر یار/برو از درگهش این ناله و فریاد ببر