همین است که دعاهای من همه بی پاسخ مانده اند !

این روزها زیاد دعا می کنم.

نه که دستهایم را بالا ببرم و احیانا سجاده ای و لفظی و کتابی… نه!

این روزها تمام طول روز و تمام طول شب همانطور که راه می روم و میخورم و کار میکنم و دراز می کشم و میخندم و میخوانم یک #من دیگری توی قلبم دارد دعا می خواند.
تمام مدت ملتمسانه می خواهد. طلب می کند. به التماس و تضرع…

من اما تک تک این کلمات را میبینم که به محض بیرون آمدن از دهان من، پروانه های رنگارنگی می شوند… نارنجی و زرد و آبی و اطلسی و هزار رنگ دیگر… همه زیبا و فتّان و سبکبال…

ویژگی پروانه را که میدانید؟ بلند پرواز نیست… اوج پریدنش شاید بالای آن درختهای کاج باشد.

همین است که پروانه دعاهای من نرسیده به خدا، بالهایشان می سوزد…