تا جایی که من شنیده بودم، استان ما (خوزستان) تو کشور رتبه ی دوم رو داره از نظر پایین بودن سطح سواد و نمره ی دانش آموزا تو دوره های راهنمایی و دبیرستان. ولی الان امکان نداره کسی رو ببینی و دانشجو نباشه. همه دارن یه چیزی می خونن. تو کوچکترین و دورافتاده ترین شهرها هم دانشگاه زدن، که کلا یا بدون کنکور راه می دن یا معروفه که با پاسخنامه ی سفید هم قبولی... و تو این دانشگاه ها هم که از دانشجوی درس خون متعهد هیچ خبری نیست. همه ی پروژه ها و تحقیقا و ترجمه ها رو بیرون انجام می دن. یا اینکه همه می دونن کدوم استاده که «نمره می ده» و با اون کلاس می گیرن. اصن دو تا شهر کوچول موچولو داریم اون ته ته های استانمون که همه دوس دارن برن اونجا درس بخونن، چون پیچیده که استاداش «خوب نمره می دن.» اینجوری که پیش بره در آینده قراره شهرامون از اینیم که الان هست داغون تر بشه. چون همه یا مهندس نفت شدن یا کامپیوتر و دیگه عملاً هیچ نیروی کاری نداریم. آخه من نمی دونم تو یه شهری به اسم اندیکا که سر تا تهش یه خیابونه و شغل عامه ی مردم چوپونیه، رشته ی فیزیک هسته ای تو دانشگاه آزادش چی کار می کنه؟؟