شهر ایمان دلم لرزید و ویران شد ز عشق ../..چون که با چشم تو ختم سورۀ زلزال داشت.../..سالهایم گفت استاد از روال عاشقی../.. عشق چون آمد ز ره کی شیوه و منوال داشت

دوش دل در با تو بودن اندکی اقبال داشت
پیکر وصل تو را در بستر آمال داشت

طالعی نیکو برای خویش در لطف تو یافت
حافظ از دیوان چشمان تو نیکو فال یافت

یک سر سوزن خیال حسنت او را مست کرد
گر چه لطف دلبران صدها من و مثقال داشت

شهر ایمان دلم لرزید و ویران شد ز عشق
چون که با چشم تو ختم سورۀ زلزال داشت


سالهایم گفت استاد از روال عاشقی
عشق چون آمد ز ره کی شیوه و منوال داشت


جان ما از عشق طرفی جز شکست دل نداشت
عشق در قاموس ما معنی عشق و حال داشت

این همه گفتم ولی بی عشق جسمی خاکی ام
گر چه آدم در وصالش از جنان انزال داشت


« ارج » شرح عاشقی را ره به ترکستان رسید
بی خبر در این طریقت بر کفش غربال داشت

.