#منطق است دیگر . . . !

آدم بی‌ادب شاخ و دم ندارد.

همه‌ی آدم‌های روشنفکر، تحصیل‌کرده، خوش‌مشرب، دنیادیده و نازنین می‌توانند بی‌ادب باشند.

ادب آداب دارد که بعضی‌ها یا بلد نیستند یا حال ندارند…

توجیه‌شان چیست؟

می گویند :

من آدمی‌ام که توی فکر باشم جواب سلام نمی‌دهم.

من آدمی‌ام که تا یک ساعت بعد از ناهار جلوی پای مهمان بلند نمی‌شوم.

من آدمی‌ام که روزهای جمعه‌ جواب تلفن‌های با پیش‌شماره هفت و هشت را نمی‌دهم.

من آدمی‌ام که اگر اول هفته سرم درد بگیرد تا آخر هفته به بچه‌های زیر ده سال لبخند نمی‌زنم.

من آدمی‌ام که اگر عصبانی باشم هرچیزی دلم بخواهد می گویم.

فکر می‌کنند خصلت و ذات که می‌گویند همین‌هاست.

فکر می‌کنند اگر یک من آدمی‌ام بگذارند اول کارهای مسخره و بی‌ادبانه‌شان خاص بودن‌شان را می‌رساند.

به این آدم‌ها نمی‌شود ایراد گرفت که چرا فلان روز به شخصیت من توهین کردی؟

سریع جواب دارند که من؟ من آدمی‌ام که کلن همینطوری ام.