دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

1392/03/09 - 11:12 در حرف دل
1 ديدگاه
باران بهاری

از یک جایی به بعد آدم عادت می‌کند زندگی‌اش را نگه دارد.

بادبادک‌طور.

بدوبازی و شل‌کن سفت‌کنش تمام شده و باید دو دستی نخ را بچسبد که در نرود.

از نشانه‌هایش این است که بعضی روزها از ذهنش می‌گذردکه

من اصلن دوست داشتم بادبادک هوا کنم؟

چی شد که این شد؟

بعد همان‌لحظه به خودش نهیب می‌زند؛

- هی! ول کن این‌حرف‌ها رو، زمانش گذشته…

یک‌چیزی آن بالا هست، خواهی نخواهی افسارش دست توست.

13 سال و 3 ماه و 23 روز و 17 ساعت و 2 دقيقه قبل
دیدگاه غیرفعال شده است.

بازنشر

(1 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)