تو آغاز یک حادثه بودی اتفاقی که افتاد و من به فال نیک برداشتم اش...!!! و حالا آغاز یک پایانی ...!!!

مردادی که تو باشی آفتابی ترین انگشت فریبت هم هوش از سر چاله های کوچه ی پاییزی ام نمی برد دیگر ! صاعقه های آذر ماه مرا به آتش نمیکشد و گهواره ی آبان ام را نمی جنباند ! خاطرت جمع ! سبزتر از بهار نمی آیی برای دلی که بر تخته سنگ اش کاشته ام! تو آغاز یک حادثه بودی اتفاقی که افتاد و من به فال نیک برداشتم اش ! و حالا آغاز یک پایانی دوست داشتم غریبانه ترین غروب های سرد را به نگاه گرم تو آویختن و زنانه ترین آغوش ها را از تو به اشتباه ربودن و عشق اشتباه خود پسندانه ی منو تو دیگر رویای تو را تاب نمی آورد دانه های اشکی که از چشم من افتاد ..... دیگر آفتاب تو به قامت کوتاه روزهای پاییزی ام قد نمی دهد و گهواره ی آبان ام را نمی جنباند حالا هزار بارمردادی تر از آفتاب هم که بیایی برای دلی که بر تخته سنگ اش کاشته ام سبزتر از بهار نمی آیی ! دیده بودی آسمان به زمین بیاید ؟! اینجا در کوچه باغ چاله ها ، ماه نو را هم به زمین آورده اند !