دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

باور می کنم ساعت از من گذشت و زمین جا ماند در لحظه ی بیتوته ای سرد پرنده زیر باران گلویش خشکید شاعر شعرش را با ردیف مرگ سرود عصای پیری افتاد ومن مذبوحانه از سرزمینی حرف می زنم به وسعت عشق .

1392/03/12 - 00:43
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)