فکر کن به #استخوانی که مانده توی گلویش و #خاری که به چشمش ، چه کسی؟ #علی علیه السلام ! بزرگمرد آرام ِ #شقشقیه نویس ، که #خلافت را بهانه بود فقط تا روزگار را شرم نیاید از به تصویر کشیدن حقارت! و اینجا علی علیه السلام نه! حضرت #صبر ن ه، مولای #سکوت لب به سخن می‌گشاید! نبض هستی به #حرمت واژه‌های علی علیه السلام خم می‌شود ، که تو می‌گویی شقشقیه یعنی شکایت؟ یعنی گله؟ چه کسی؟ علی علیه السلام ! نبضِ شریان ِ #تسلیم و رضا؟ که تشبیه را بهانه بود فقط تا #کمر راست کند عالم از کوچکی #درک ماوقع ، من می گویم شقشقیه خطبه‌ی تماما #مخصوص علی علیه السلام ست ، که فقط ردای #طوفان کلماتش به فهم ما رسیده و مابقی‌ش مانده هنوز در دل پر #درد علی علیه السلام ، یک خطبه‌ی تماما مخصوص که از یک جایی به بعدش ، درست همان جا که خیال می‌کنیم سخن #قطع می‌شود ، که سکوت #هستی به اوج می‌رسد . . .