یه مهر خیلی بزرگ و سنگین دوستم برام اورده بود چند سال پیش..توی سجادم گذاشته بودم . ..سجادم کلی سنگین شده بود...ولی اینم مشکلی نبود..برای سجده خیلی خوب بود ..اما دو سه باری وقتی سجادمو جمع کردم و بلند شدم ببرمش از لای سجادم افتاد هر بارم پامو کشیدم عقب چیزیم نشه ..اما اخرشم یه روز که حواسم جمع نبود دقیقا افتاد روی پام ... شانس اوردم پام نشکست فقط ...یه هفته نمیتونستم درست و حسابی راه برم ..

@یک آقایِ مثلا نویسنده پست شما رو دیدم یاد این خاطره افتادم

روی پای منم افتاده چندین بار حتی

اگر به بزرگی و سنگینی مهر من بوده باشه ...باید بپرسم الان پاتون خوبن

مهر من بزرگه از اینایی که نیم کیلو فقط وزنشونه . . .

ولی پام خوبه من پوست کلفتم

اختیار میدارید...کار نیکو کردن از پر کردن است ...چند بار افتاده دیگه محکم شدین...
برای من همون یه بار افتاد بد افتاد ولی ..مامان ازم گرفتنش بعدش ...

حالا یادش بخیر داداشم هم قبلش همش مهر رو وقتی سجادمو پهن میکردم برمیداشت و با طنزمیگفت صدق پیش ار که اخلاص به پیشانی نیست..

من توی کربلا با این مهر ها آشنا شدم و ارادتمندشون شدم . . .

اونجام میگشتم تا از این مهر ها پیدا کنم واسه نماز خوندن توی حرم . . .

...من که هیچ وقت کربلا نرفتم...خوش به سعادتون .

ایشاالله میرین به زودی . . .

مهر رو هم به هر طریقی هست پس بگیرین !! آدم با همین چیزاست که نزدیکتر میشه به خدا با داشته هایی که ازش به عنوان یه نمادِ . . .
البته به نظر من ..

ممنون دوست من