سعید جلیلی خوب حرف نمی‌زند. انگار یاد نگرفته است که از کارهایش بگوید، از خودش؛ یا حتی از بدی‌های دیگران چیزی نمی‌گوید. هر چه سعی کردم ازش یک “من فلان کردم، من بهمان کردم” بشنوم، نشد. یا می‌گوید شورا – که منظورش شورای عالی امینت ملی است – یا می‌گوید انقلاب. حتی وقتی از برنامه‌های آینده‌اش حرف می‌زند، “من” نمی‌گوید… گاهی شک می‌کنم نکند برای رییس جمهور شدن نیامده باشد. گاهی برایم سوال میشود از این همه نگفتن‌ها، چی دست او را می‌گیرد؟ و کی پای او را تحویل می‌گیرد جز خدا؟ پایی که آن روزها در جبهه جا ماند و این روزها افتاده سر زبان عده‌ای برای تمسخر…