وَ ی ِ خاطره : وختی اینجا عضو شدم از یکی خعلی می ترسیدم نمی دونم دلیل ترسم چی بود فک می کردم سند دنبالر به نامش باشه اخه وختی پست می زد همه مثه مور ُ ملخ می ریختن ولایکش می کردن... پستهای خعلی جالبی می ذاشت متفاوت از همه پستها ... همشه ارزو میکردم کاش پست منم این همه لایک می خورد ... بیشتر ازش دوری می کردم فک می کردم اون خعلی بلده و من اصن هیچی بلد نیستم... تا اینکه این دیفوونه شد رفیخ جونیم و ُ اون دیفووونه کسی نیست جز @هسツی بیا بخلم دیفووونه

ائع مگه الان نیس عامو بیا نفص نفص
خب راز موفقیت رو بم نگفتی دعا گرفتم بخت لایکاتو بستم

نه بابا کاربرا که زیاد شدن سهم ما به نزدیکای صفر کاهش پیدا کرد

جادو جمبلم کردی

نه هنوز سهم زیادی داری بهله
ائع اگه جادو جمبلت کردم پس این همه لایکای پروفایلت رو جنا می زنن

1بر پنجاه و هشت هزار تقسیم کن ببین چیزی واسه من مونده یا نه

مهم اولشه که دیگه اونقد لایک نمیخوره .. تازشم به نسبت قبل خیلی کم شده

خب دیگه محبوب شدن این چیزا هم داره ... نه نمونده خب حالا چیکار کنیم
خب ادمای حسوت زیاد شدن به دل نگیر

البته 50 هزار تاش اکانت الکیه واسه رقابت ساختن

کی چشم کرده منو ؟

واسه رقابیت اای ایی ای

همونایی که چیشاشون شور می زنه

چشم حسوتا کور بترکه خفه شن اصن

چشم حسوتا کور بترکه خفه شن اصن

بعضیا هم یکم خلاقیت داشته باشن چششون نمیزنن

نه دیگه می ترسم چشم کنن

زیر کلاهت قایم شو کسی نبینه چشت کنه

همه ی تجربه های خودش رو داره به منم میگه

من اگر طبیب بودم نمیذاشتم چشم کنن لایکام کم شه

خب تو مهندسی طبیب نسیتی از مریم که طبیب کمک بیگیر

مرم طبیب آدمیزاده ما دیفوونه ها با این طبیبا خوب نمیشیم

خب اگه اینجوریه دیفووونها اصن چیش نمی خورن

ها فک کنم شاید

ها فک کنی شاید

نه فک نکنم شاید

الان می دونی دچار اتصالی شدی و من هم دجار کردی و دچار باید بود

دچار بودن قشنگه