من دلم را در هجوم آرزو گم کرده ام........ عشق را در کوچه های جستجو گم کرده ام...... در بیابان های فکر خویش ، دنبال سراب آب اگر پیدا نکردم آبرو گم کرده ام....... گریه را در پیچ و خم های گلو گم کرده ام........ مرغ خون آلوده ی اندیشه را پر داده ام خویش را در تنگنای خلق و خو گم کرده ام....... قهر را بر پیکر بیدار ، اگر کوبیده ام مهر را هنگام بحث و گفتگو گم کرده ام کرده ام...... بر خود حرام این یک دو روز عمر را سادگی را در حریم رنگ و بو گم کرده ام....... زیر دست و پای غم با اشک ، پیمان بسته ام اندکی کالای آرامش در این بازار نیست زندگی را در بساط هایوهوی گم کرده ام.........من صدایم را به گلبانگ سبو گم کرده ام گریه را در پیچ و خم های گلو گم کرده ام....... گریه را در پیچ و خم های گلو گم کرده ام