اتفاق تو...

هوس تنهایی کرده ام.جای خلوتی میخواهم و صدای او را که دائم
بگوید: "دوستت دارم,دوستت دارم,دوستت دارم" و من با صداش در
خودم غرق شوم و بغض کنم و آرام گریه کنم تا کلافه شوم و بگویم: "بس است دیگر,بگو دوستت ندارم,بگو از تو متنفرم,بگو برو گمشو" و او با بغض بگوید: "دوستت ندارم,از تو متنفرم,برو گمشو" و من از شنیدن آنها سبک شوم و بخندم و کیف کنم تا کرخ شوم و دوباره هوس کنم آن صدا از پشت پنجره باز با ناز و خنده سرک بکشد و آهسته بگوید"هرچه گفتم دروغ بود.دوستت دارم" و من دوباره سنگین بشوم و کیف کنم و فرو بروم و گریه ام بگیرد و دوباره بازی شروع بشود و من التماسش کنم که بگوید دوستت ندارم و او بگوید"چون تو میخواهی میگویم دوستت ندارم.بس که عاشقت هستم میگویم از تو متنفرم تا بخندی"و بعد بپرسد"حالا راضی شدی؟سبک شدی؟"

و من بگویم"نه, رفتنت , آمدنت , خنده ات , گریه ات , آشتی ات , قهرت , عشقت , نفرتت , دوریت , نزدیکیت , وصالت , فراقت , صدایت , سکوتت , یادت , فراموشیت , مهرت , کینه ات , خواندنت , نخواندنت و اصلا بودنت و نبودنت سنگین است,سنگین است"

و بگویم" اتفاق تو از همان اول نباید می افتاد و حالا که افتاده است دیگر نمیتوان آنرا پاک کرد یا فراموش کرد.اما شاید پاک کنی باشد تا مرا برای همیشه پاک کند"