وقتی واقعی دارم حرف میزنم از خودم بدم میاد فقط ب خاطر خیانتی ک ب من ِ درونم میشه و قول دادم بهش ک هیچ حرفی رو دیگه نذارم از دلم بره بیرون من سکوت میکنم . . . سکوتی طولانی ک عمرا کسی متوجه بشه . . .

عقیده ام اینه ک درک نمیکنه حرفامو و همینم هست دیدم ک میگم
از حرف زدن بیزارم بیزار

تا اندرونم حرفتو قبول دارم

اوهوم

حرف زدن بعضی وختا تا ته کوچیکت میکنه چون طرفت درک نداره اثن تو مجبوری انقد خودتو بکشی پایین تا درک کنه چی میگی

حالا فک کن طرف فک کنه تو اثن چیزی حالیت نیس

واقعا...گاهی حرفاتو باید بنویسی برداری...فقط واسه خودت بمونه..فقط،

فک کنم تا نزنی درون وبیرونش یکی نکنی قانع نشی -خداییش داری خودت اذیت میکنی اصن بهش فک نکن -الان این شکلی هستی تحملش بعد یه مدت برات سخت میشه

دیگه عادت کردم

به این زودی عادت کردی والا ما که سه چهار سال میسوزیم

خو من چند ساله دیگه عادت کردم