کاکُوی گُمپِ گُولو (به گویشِ شیرازی)

کاکُوی گُمپِ گُولو،عیدیِ من کو؟/ نوروز می‌رسه هَف سینِ من کو ؟
یه ی،سین ی،میخوام از سینُوی سُعادت / بوگو،نوشو نی‌ بده، پشتِ کدوم کوه ؟
دلُوم میخواد ،بی‌ ریم تو باغِ ناری/ سیبُوی سرخ دَمِ در هَس رویِ گاری
برام بوسوّن سه چار تو سیبِ خوش رنگ/ میُ‌‌یوی بی‌ ریم کاکو ؟ حالشه داری ؟
یه ی،چی‌ ُیوی، می‌‌خام که هر جُویی،نی‌ / آدرُسوم دادن،ای،دُور،َورا، نی‌
جاش تو بازار و سرُوی موشیره / دیر بُوجُونبی، سین تو هف سینُوم نی‌
سینِ ،سه‌ پندِ زرتشت و، سینِ سپند و سنبل / سکه‌هایِ باطل شده،نرگسایِ پر گٔل
سینِ سماق و سبزه هُوی تو خونه / رقصِ حاجی فیروز،همه جا نغمهٔ بلبل
میگم:او چن تُو،سینی‌یَم،که کم هس / جاش رو پرچمِ شیر خورشیدیمون هس
سینِ سبز و سینِ سَفید و سرخش / سینِ سر سبدِ سفرهٔ ما هس
حاُلو‌ پیشِ ‌ای همهِ ی سینُوی که داریم / کتابِ حافظ و شرابِ شیراز و می‌‌زاریم
اگه می‌‌خُوی،تو عید*ستاره*فولک لوریک برقصه / مزقون زنُو یه،تو شهرِ شیراز و،می‌ یاریم .