چرا پیروزی روحانی شکست اصلاح‌طلبان بود؟ منصفان اصلاح‌طلب نیز خود واقفند که پیروزی روحانی در انتخابات ۹۲، نه تنها پیروزی اصلاحات قلمداد نمی‌شود، بلکه با عقب نشینی آنها به نوعی بر شکست‌های قبلی شان نیز می‌افزاید. پس از پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری با اختلاف ۷ دهم درصد آراء، جماعت اصلاح طلبانی که هرگز به مخیله شان خطور نمی‌کرد گزینه آنها و حتی آقای روحانی رأی بیاورد، به تکاپو افتادند تا این پیروزی را فوراً به نام خود ثبت کرده و از آن وسیله‌ای برای رونمایی مجدد افکار قدیمی خود بسازند. اما طیفی از آنهایی که با نگاه تحلیل و واقع بینی این انتخابات را رصد کردند، واقفند که انتخاب حسن روحانی به معنای پیروزی اصلاح طلبان نبوده و نخواهد بود؛ گزینه اصلی اصلاح طلبان در این انتخابات بدون شک محمدرضا عارف بود که به اعتدال در میان اصلاح طلبان شهره است. وی با امید به اینکه اصلاحات بر روی ایشان اجماع کرده و نماینده تفکر اصلاح طلبی در انتخابات باشد، نامزد شده و به تناوب از رهبران و متنفذان اصلاحات خواهان اجماع روی خود بود؛ حتی برخی گروه‌ها و اشخاص مطرح در گفتمان اصلاحات، از خاتمی و هاشمی در