@: ) اَمـــَد ...

دیشب برف اومد !
شب هاست که برف می آد
سال هاست که برف می آد
و روزگاریست که برف می آید !
به همین ساده گی و لطافت و سرما .
و ما می پریم به پستوی خانه ؛ و از توی هزارها خرت و پرت روزگار !
شال و کلاه هایمان را در می آوریم
دست کش های بافتنی !
جوراب های بافتنی !
و کفش های مانده از پشت این همه سال !
و می زنیم خودمان را به روزگار برفی مان!
به روزهای زیبایی که هی می آیند و می روند و ما برف هایش را گلوله میکنیم برای شادی هایمان و می کوبیم !تو شال و کلاه و پالتو و کفش هم.......
و پارو می کنیم پشت بام های بزرگ مان را که به اندازه دلمان جا ندارد برای این همه سفیدی !
خدایا..........
اینجا چه بر[!]ت !
اینجا چه زیباست!
کاش من هم پاپا نوئل داشتم
کاش من هم کاج داشتم
کاش من هم کریسمس داشتم
کاش من هم می رسیدم به یکی و داد می زدم........کریسمس مبارک !
کاش یک لانه ای داشتم به اندازه "چه هل"وجب دستم !
تا توی برف هایش ...غلت می زدم و صورتم را می بردم توش وداد می زدم......وای ی ی ی ی !
امان از این کاش و آش ها !
امان از این خاست و ماست ها !
امان .