یه پست دیدم یاد جلال آل احمدو کتاب نفرین زمینش افتادم / گاهی فک میکنم یه زندگی مثه اون معلم در ب در هم داشتم بد نبود ، با تمام خصوصیات من جور در می آد

سخت گذروند ..سخت گرفت ..اخرشم به این رسید که باید اسون میگرفت ..

آدم گاهی دوس داره سخت بگذرونه
اون معلم ب نظر من آخرشم از اونجور گذروندنش پشیمون نشد
یه جورائی آخرشُ انقلابی کرده بود جلال ، و اینم ب خاطر شرایط فکری خودش بود
و این چیزیه ک همه مون داریم و یهو تو زندگی یه جائی طغیان میکنیم حتی آرومترینامون

یه شعر از پایا فرهنگ خوندم چند وقت پیش...یه ریتمی استفاده میکرد توی شعر
نوشته بود پوم تک..پوم تک نرسیده به گفتن حرفش..
یعنی ایست..بعد طغیان..ایست بعد طغیان..
زندگی جلال پر از پوم تک های خود خواسته بوده
درسته پشیمون نشد،اما یه مسیر رو دور زد
چه اشتباه چه درست همه تکاپوی جلال برا بزرگتر شدن بود...واین کار ادمای انگشت شمار تاریخ بوده ..همونطور که گفتید جلال زندگیش مدام انقلابهاش بود..شورش داشته هاش مقابل اورده هاش..اما انقلاب جلال اگر چه به جا ولی پس خوراند داشت..خدابیامرزدش اندیشش غیرت داشت.

نظرتونو راجع ب جلالو افکارش قبول دارم جلال خیلی بزرگ بودو دوس داشتنی و چن تا راه مختلفو رفت تا به آرامش رسید ازونا بود ک زندگیشو پای آزمونو خطا داد
نمیدونم موقع مرگش از خودش راضی بود یا نه ؟
.... ولی این که فقط آدمای کمی تو تاریخ تکاپو برای بزرگ شدنو دارن برام سخته ک قبول کنم
آدمیزاد از روز اول همه اندیشه ش بزرگو بزرگتر شدنه حتی تو رویاهاش هم اینو پرورش میده
بچه دبستانیارو دیدین ؟ دخترا کفشو لباسای ماماناشونو استفاده میکنن ، پسرا ادا های باباهاشونو در میارنو مث اونا حرف میزنن اینا تمرین بزرگ شدنه
آدما وقتی هم بزرگ میشن برا خودشون ی بت ی اسطوره ی قهرمان انتخاب میکنن سعی میکنن ب اون برسن

نوع بزرگ شدن رو مد نظر هم داشته باشید خب،
بزرگ شدن و رسیدن به قد بلند انسانیت مد نظرمن بود..وگرنه تلاش برای بزرگ شدن از نوع هیتلر و موسولینی کجا و تلاش جلال و شیخ شبستر کجا..اینطور نیست؟
برادر دوستم یادمه از همون نوجوانیش میخواست فوتبالیست یکی از دو تیم پایتخت بشه و شد به قول شما و خودش بزرگ شد
خودش میگف مشهور..یه همدانشگاهی دوره کارشناسی هم داشتم مکانیک میخوندمیخواست بزرگ شه درسش که تموم شد فنی و مهندسی رو رها کرد رفت پی فلسفه و هستی و نیستی جهان و ادماش
نوع بزرگ شدنشون زمین تا اسمون فرق داره ،نداره؟
بزرگ خواستگی جلال برای رسیدن به قد بلند انسانیته و مقصود تصور من از بزرگ شدن همیشه همین بود..
من نخوردم نون گندم سعی کردم ببینمش دست مردم..

اتفاقا وقتی مثال یه بچه در حد اون فهمو کمالات و سنو سالو میزدم نوع بزرگ شدن مد نظرم بود نه از لحاظ فیزیکی ک برگ و درخت هم خواهی نخواهی بزرگ میشن ، مطمئنا هر کی برا خودش هدفی داره هیتلرو چنگیزو همه سفاکای تاریخ اگه صدبار دیگه با همون تجربه از زندگی قبلیشون ب دنیا بیان شاید دوباره همون مسیر قبلیو با قدرت بیشتری برن کسی چه میدونه ؟
این تو ذات خود آدمه شاید چیزی که برا شما ارزشه برا میلیونها آدم دیگه اصلا مهم نباشه یا برعکس


شما اشتباه میکنین قطعا شما نون گندم حوردین ولی حافظه تون یاری نمیکنه یادتون بیاد

اونی که شما مقصودتون هست یک حس از همو حس های چهارگانه نیکی خواهیه که تو وجود ادمیه
حافظه خسته و درموندم یاری نمیکنه هرچهارتارو شرح بدم مجالش هم نیست
این حس نیکی خواهی که بزرگی خواستگی هم یکی از اوناست در بدو تولد مثل دست و پا و حتی همون گریه شگفت انگیزمون باماست اینی که شما میگی یه حسه اما بعدها راه ها و تدبیر همچنین هدف بهش اضافه میشن.
پس قبول کنید بزرگی خواستگی از نوع خواستن و تلاش جلال ها توی تاریخ انگشت شماره توی شمارش،،یعنی کمن..

راستی اگر اینطوره کو تلاش بی قطع من؟لاغرتراز کشیدن بارش بودم .
و اگر مقصود اون گندم نخستینه ، اره خوردم و بعداز اون بود که خوابیدنو یاد گرفتم

یعنی اون مراحل حس بعد راه بعد تدبیر و در آخر عمل برای همه یه نسخه ست ؟
یعنی جبرو اختیار این وسط معنائی پیدا نمیکنن ؟

یه بار گفتین مادرم نزاشت کتابای رهی معیری رو بخونم و چ کار خوبی هم کرد که نزاشت / چرا مادرتون ب جای شما تصمیم گرفت ؟ چرا ازینکه کس دیگه ولو پدرو مادرتون خط فکریتونو جهت داد خوشحالید ؟ جوابتون اعتماد ب پدرو مادره دیگه همون نیکی خواهی دیگران برای ما یا ما برای دیگران
این با همون تدبیر ی آدم باخرد جوره ؟

راستی تونو نمیدونم چی بگم ؟ شما خودتون جوابشو میدونین حتما

برا خوردنو خوابیدن تشریف آوردین پس ؟

نه منظورمو اشتباه متوجه شدیدشایدم من درست نرسوندم مقصودمو..
من گفتم بزرگی خواهی یه حسه مث حس جاودانه خواهی که همه برای زنده گی کردن که تو نهاد ادمیه
جاودانه خواهی نباشه ادامه زنده گی شیرین نیست ،،بزرگی خواهی هم نباشه
هدف یابی سخت..و انسان بی هدف...
کتاب رهی نبود اون ،کتابای نویسند ر.اعتمادی بود..تو چهارده سالگی میدیدمش دست یکی از اشناها خب وقتی میشنیدم تعریفاشو , خواستم بخونم تازه تو اون سن،کتابای ر. اعتمادی رم.. نمیدونم ازش چیزی خوندید یا نه ولی مامان باهام صحبت کردن که نخونم.
دلیلای عقلم پسندی اوردن من قانع شدم که تو اون سن برای روح و اندیشم مناسب نیست بعدها فهمیدم هم به نظر قدرت قلم و هم به لحاظ انتقال مفهوم چیز زیادی نداره
از این بابت اون روز تو اون پست ارسالی ابراز خوشحالی کردم..

_برا خوردن و خوابیدن نه ،منظورم این بود بنده خوبی نبودم،یه جور ابراز ناراحتی بود فقط.

این راستی رم بگم
احساسات چهارگانه نیکی خواهی که نهفته در نهاد هر ادمیه،همون نیکی خواستگی خود ادمیه،مثلا ادمی زیبای رو دوست داره...تندخویی رو دوست نداره اگر چه حتی خودش تند خو باشه ...بدسگالی رو ازش فراریه هر چند خودش این صفتو داشته باشه ..این نیکی دوستی ..یا خواهی توی وجود ادمی ..این تحقیقو یه استاد روانشناسی از دانشگاه سوربن بود فک کنم که انجام داده بودن مقاله معتبری هم هست ...متاسفانه من خیلی وقت پیش پی دی افش رو داشتم اما دیگه ندارمش داشتمش ارسالش میکردم براتون...خواندنی و قابل تامله ..
من خودم ازش استفاده کردم تو مقاله تکاملم .

نه توضیحاتتون خوب بود من یه کم تو این چیزا دیر قانع میشم
شما مثالائی میزنید که آدم باید با چشم بسته قبولشون کنه ولی این مثالای واضح و روشن با چهارچوب اولیه بحثمون خیلی تناسب نداره
مادرتون هم مطمئنا صلاحتونو میخواسته و ب نظر منم شما نباید اون کتابارو میخوندید
اون مقاله رم اگه بفرستید حتما میخونمش

نمیدونم شاید ولی به نظرم متناسب بود که اوردمشون،مثال ها رو
ولی باشه دقتمو بیشتر خواهم کرد.

به هر حال حوصله تون رو بسیار سپاس
بله خب من هم قانع شدم باتوضیحاتنشون اون زمان و نخوندم.
برای مقاله هم اگر یافتمش حتما چون واقعا جالبه..
بابت بحث هم خسته نباشید.

عرض کردم این مشگل از طرف منم هست
ممنون از بزرگواریتون

خواهش میکنم ..