خب آدمی ست دیگر, دلش تنگ می شود, حتی برای کسی که دو ساعت پیش برای اولین بار دیده . . . الان باید علامت تعجب بگذارم جلوی این جمله؟ آدم ها از یک جایی در زندگی ات پیدا می شوند که فکرش را نمی کنی, از همانجا که گم می شوند, تعدادشان هم کم نیست, هی می آیند و می روند, اما . . . این تویی که توی آمدن یکی شان گیر می کنی, و وای به حالت اگر که او فقط آمده باشد سلامی بکند و برود! فکر می کنی به عکسی که یک روزی صاحب ِ آن چندین سال از تو بزرگتر بود ، و سالهاست که دیگر نیست. در نقطه ای از زمان ایستاده است و تو حالا دیگر هم سن و سال ِ او شده ای. تو می روی ، او می ماند همچنان ... آدم است دیگر؛ تمام می‌شود گاهی...