در خاطرات زنبیل الدوله این گونه آمده است: به خدا سوگند مولایم شیخ [!] الدین را عالم ترین افراد در عصر خویش بدیدم که در مکتب ایشان دانشمندانی چون سید آلبرت اینشتین پرورش یافته است. نقل است شیخ در یکی از دیدارهایش با آلبرت از نظریه نسبیت سخن به میان آوردی و در آن جمع انییشتین شیخ را پرسیدند: یا شیخ نظریه نسبیت چه باشد؟ شیخ(سلام الله علیه) اندکی دم و دستگاه خویش را از روی خشتک خارانده و سپس فرمودند: دست خویش را بر روی اجاق گاز داغ برای یک دقیقه قرار دهید، این عمل به مانند یک ساعت به نظر می رسد، حال آنکه با دافی خوشگل و تر و تازه و رسیده، یک ساعت بنشینید این عمل مانند یک دقیقه در نظر خواهد آمد. این نسبیت است. انیشتین از این پاسخ خشتک درید و با پای پیاده رهسپار دیار شیطان بزرگ گشته و در بیابان های همان جا نعره ها بزد.