**شعر ِ قشنگ و پرخاطره #بیژن و #مریم . . . بیژن:فریاد نزن ای عاشق،من صدایت را درون قلب خود می شنوم،عشق را با چهره ی عاشق تو با ذهن خود می نگرم،فریاد نزن ای عاشق،فریـــآد نزن. . .مریم:بی سبب نیست چنین فریادم #بی-گناه-در-دام-عشق-افتادم،چه درست و چه غلط زندگیه هم خودم هم تورو برباد دادم،بی گناه در دام عشق افتادم . . .

بیژن:اگه احساسمو می فهمیدی ،قلبتو دوباره می بخشیدی
لحظه ی پایان این دیدار را روز آغازی دگر می دیدی
میرم:اگه بیهوده نمی ترسیدم
عشق را آنگونه که هست میدیدم
شاید این لحظه ی غمگین وداع قلبمو دوباره میبخشیدم
کـــــــاش از این عشق نمیترسیدم
بیژن:ما سزاواریم اگر گریانیم
این چنین خسته و سرگردانیم
ما که دانسته به دام افتادیم
چرا از عاشقی روی گردانیم
بیژن و مریم:
وقتی پیمان دلو می بستیم
گفته بودیم فقط عاشق هستیم
ولی با عشق نگفتیم هرگز
از دو ایل نابرابر هستیم

نه گنه کاریم ،نه بی تقصیریم ، من وتو بازیچه تقدیریم ، هر دو در بیراه بی رحم عشق ، با دلو احساس خود درگیریم
بیشتر از همیشه دوستت دارم،گرچه از عاشقیو عاشق شدن بیزارم
زیر آوار فرو ریخته غشق،از دلم چیزی نمونده که به تو بسپارم
تو که همدردی مرا یاری بده ،به من عاشق امیدواری بده
اگه عشق با ما سر یاری نداشت،تو به من قول وفاداری بده،تو به من قول وفاداری بده