خیلی پیش اومده که در زندگی مطابق احساس و هیجانم رفتار کنم نه باور و منطقم....انسان موجود عجیبیه....گاهی وقتها در اوج آگاهی و پختگی نسبت به یه موضوع باز هم دچار اشتباهات احمقانه ای میشه که از هیچ بچه ای توقع نمیره....گاهی وقتها که به پشت سرم نگاه میکنم با انبوهی از آه ها - حسرت ها - افسوس ها و دریغ ها مواجه میشم که در کنار تمام موفقیت ها - شادی ها - افتخارات و داشته ها قرار دارن...گاهی خودمو تحسین میکنم و گاهی ملامت...گاهی با مرور خاطره ها لبخند میزنم و گاهی بغض میکنم .... هستن ادمایی که بهم برخوردند و قانون و غرورشون را فقط رو من پیاده کردند در صورتی که دیدم چطور پا گذاشتند رو همه چیزشون البته برای بقیه به من که رسیدن گفتند اخلاق گند ما اینه با این میدونستند بهشون نیاز دارم حتی به زبون آوردم افسوس و افسوس .... هستن آدمایی که دلم میخواد پیداشون کنم و با تمام وجود بهشون بگم : " حلالم کن...من به تو بد کردم" ...